Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2017

Στην αυγή του νέου χρόνου...



Για την αυγή του νέου χρόνου, μόνο η ομορφιά του κόσμου τούτου!


Προσπαθώντας να αποδώσει όσο καλύτερα μπορούσε την κουλτούρα των περιοχών και των χωρών που ανακάλυπτε ταξιδεύοντας στον κόσμο ο Pascal Mannaerts, επικεντρώνεται στους ανθρώπους του.


Ψαράδες στη Σρι Λάνκα Πηγή: www.lifo.gr
Ψαράδες στη Σρι Λάνκα Πηγή: www.lifo.grψα

Ψαράδες στη Σρι Λάνκα 


                                           Γυναίκα στο τέμενος Isfahan στο Ιράν


Οι φωτογραφίες του εστιάζουν στον άνθρωπο, στις αυθόρμητες στιγμές του, στη καθημερινότητά του και, σύμφωνα με τον ίδιο, αποσκοπούν στο να ανοίξουν έναν διάλογο, να αποκαλύψουν συναισθήματα και να υποβάλουν ερωτήσεις. 

Γυναίκα στο Varanasi της Ινδίας
Στο μπλε της Harar , Αιθιοπία
Η γιορτή του Holi στην Ινδία
Γιορτάζοντας τοHoli στο Vrindavan της  Ινδίας.

 Η γέφυρα  U-Bein στην Μιανμάρ
Οι Τσατάνοι νομάδες στη Μογγολία

Στην μπλε πόλη της Medina
Ηλιοβασίλεμα στην έρημο Gobi, στη Μογγολία

Περισσότερα για τη δουλειά του θα βρείτε στην ιστοσελίδα του: http://www.parcheminsdailleurs.com/SITE_ANGLAIS/home.html



Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2015

Χρόνος - Κρόνος...

Σε λίγες ώρες αλλάζει ο αριθμός του χρόνου. Αλήθεια, τι είναι ο χρόνος? Να είναι ο Χρόνος-Κρόνος που τρώει τα παιδιά του? Σίγουρα δεν είναι γραμμικός... Οι άνθρωποι, κατά τον Αριστοτέλη, έχουμε την ικανότητα του "χρονίζειν". Ο υποκειμενικός χρόνος που βιώνουν οι άνθρωποι, για τον Νεύτωνα αλλά και για ολόκληρη την κλασική Φυσική, είναι απλώς μια ψευδαίσθηση που δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον απόλυτο -θα έμπαινε κανείς στον πειρασμό να πει: πλατωνικό- κοσμικό χώρο και χρόνο.Σαν ένα ποτάμι που ρέει ατέρμονα, βλέπει τον χρόνο ο Ηράκλειτος, σαν ακίνητο σκοτεινό ωκεανό μέσα στον οποίο φαίνεται να ταξιδεύει το Σύμπαν, μας λέει ο Πλάτωνας.
Δεν γνωρίζω τι είναι ο χρόνος, ανεξάντλητο το θέμα. Δεν ξέρω αν "ο χρόνος ο αληθινός είν' ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός", αλλά "μήνας περνά και φέρνει άλλον μήνα", τα χρόνια περνάνε και φτιάχνουν αιώνες (αιών = αεί ών), και ίσως ο χρόνος να ακυρώνεται με την ποίηση, αφού... "Παρωδία της άχραντης διάρκειας ο χρόνος, κορσέδες τα δευτερόλεπτα..." (Καρούζος), "Ο χρόνος είναι γρήγορος ίσκιος πουλιών..."(Ελύτης), "Τη μέρα που ανακαλύφτηκε ο χρόνος οι άνθρωποι κούρδισαν τα ρολόγια κι άρχισαν να τον κυνηγούν..."(Κλείτος Κύρου), κι εμείς εξακολουθούμε να μετράμε "τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα".. "Εδώ, στη ρωγμή του χρόνου", σιγοψιθυρίζοντας "δε φταίω εγώ που μεγαλώνω, φταίει η ζωή που 'ναι μικρή"!

Ωστόσο, φίλοι μου...
"Ποιος θα νοιαστεί και ποιος θα παίξει
χρονοποιός ας είναι η λέξη
γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα
κι εμείς τους δίνουμε ένα σχήμα." 



ευχές από την πατρίδα!

 


Μόνο Αγάπη και Φως!