Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

"...ἐν Φαντασίᾳ καί Λόγῳ"




"Μελαγχολία τοῦ Ἰάσωνος Κλεάνδρου ποιητοῦ ἐν Κομμαγηνῇ· 595 μ.Χ."
Κωνσταντίνος Καβάφης, 1921


"Τό γήρασμα τοῦ σώματος καί τῆς μορφῆς μου
εἶναι πληγή ἀπό φρικτό μαχαῖρι.
Δέν ἔχω ἐγκαρτέρησι καμιά.
Εἰς σέ προστρέχω Τέχνη τῆς Ποιήσεως,
πού κάπως ξέρεις ἀπό φάρμακα·
νάρκης τοῦ ἄλγους δοκιμές, ἐν Φαντασίᾳ καί Λόγῳ.
Εἶναι πληγή ἀπό φρικτό μαχαῖρι.

Τά φάρμακά σου φέρε Τέχνη τῆς Ποιήσεως,
πού κάμνουνε
για λίγο νά μή νοιώθεται ἡ πληγή."


και ένα..."παράλληλο ποίημα" θα έλεγα 




"Αυτοβιογραφία", Τάσος Λειβαδίτης


"Ἄνθρωποι ποὺ δὲ γνώρισα ποτὲ μοῦ δώσαν τὸ αἷμα μου καὶ


τ’ ὄνομά μου,


στὴν ἡλικία μου χιονίζει, χιονίζει ἀδιάκοπα



μιὰ κίνηση πάντα σὰ νἄθελα νὰ προφυλαχτῶ ἀπὄνα



χτύπημα



δίψασα γιὰ ὅλη τὴ ζωή, κι ὅμως τὴν ἄφησα



γιὰ ν’ ἁρπαχτῶ ἀπ’ τὰ πελώρια ἀγκάθια τῆς αἰωνότητας,



ἡ σάρκα μου ἕνας ἐπίδεσμος γύρω ἀπ’ τὸ αὐριανό μου



τίποτα



κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μὲ βοηθήσει στὸν πόνο μου



ἐκτὸς ἀπ’ τὸν ἴδιο μου τὸν πόνο εἶμαι ἐδῶ, ἀνάμεσά σας,



κι ὁλομόναχος,



κ’ ἡ ποίηση σὰ μιὰ μεγάλη ἀλήθεια, ποὺ τὴν ἀνακαλύπτεις



ὕστερ’ ἀπὸ χρόνια,



ὅταν δὲν μπορεῖ να σοῦ χρησιμέψει πιὰ σὲ τίποτα.



Ἐπάγγελμά μου: τὸ ἀκατόρθωτο."


 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου